اگر ما را از «بهشت افلاکی برانَند»، و به سوی «سرنوشت خاکی فراخوانَند»، باید خود با «بینشی رازه» و در «آفرینشی تازه» ، در همین جهان با «سرشتی نوین»،«بهشتی برین»...

من «مهر و ماه» را بر فراز «سپهر فرگاه» دیدم. «دست‌هایم را گشودم» و «پای‌بست‌ها را پیمودم» ، تا «کانون نور را در بر» و «قانون شعور را بر سر»گیرم....