شرکت‌های تخصصی لیزینگ هزاران هواپیما را بدون فروش حتی یک بلیط به ایرلاین‌ها اجاره می‌دهند؛ اما افزایش هزینه‌ها چالش‌ساز شده است.
تجارت پنهان در بخش هوانوردی نشان می‌دهد شرکت‌های تخصصی بدون اینکه حتی یک مسافر را جابجا کنند، هزاران هواپیما با رنگ معروف‌ترین خطوط هوایی جهان در اختیار دارند و آنها را اجاره می‌دهند. بر اساس گزارش Numbers و به نقل از انجمن بین‌المللی حمل و نقل هوایی، سهم هواپیماهای اجاره‌ای از حدود ۱۰ درصد ناوگان تجاری جهانی در دهه ۱۹۷۰ به ۵۸ درصد تا پایان سال ۲۰۲۳ افزایش یافته است.
به گزارش اقتصاددان به نقل از بازار ،ملاحظات مربوط به هزینه، تأمین مالی و انعطاف‌پذیری عملیاتی باعث می‌شود اجاره هواپیما برای شرکت‌های هواپیمایی مناسب‌تر باشد. سفارش ۴۰ فروند ایرباس A۳۲۰neo توسط هواپیمایی هاینان در جولای گذشته با ارزش ۵.۴ میلیارد دلار، نشان‌دهنده هزینه‌های سنگین خرید است.
داده‌های انجمن بین‌المللی حمل‌ونقل هوایی نشان می‌دهد سهم هواپیماهای اجاره‌ای از ناوگان تجاری جهان از ده درصد در دهه هفتاد میلادی به پنجاه‌وهشت درصد تا پایان سال گذشته افزایش یافته است و شرکت‌های تخصصی با خرید ناوگان و اجاره بلندمدت آن به ایرلاین‌ها، سود کلانی به دست می‌آورند
در مقابل، داده‌های یاتا در سال ۲۰۲۶ نشان می‌دهد یک ایرلاین می‌تواند یک هواپیمای تک راهروی جدید را با قیمتی حدود ۴۰۰ هزار دلار در ماه اجاره کند. هزینه اجاره هواپیماهای میان‌سال بوئینگ ۷۳۷ NG و ایرباس A۳۲۰ CE نیز بین ۲۳۰ تا ۲۵۰ هزار دلار در ماه است.
گزینه‌ای برای صرفه‌جویی در نقدینگی و انعطاف‌پذیری
لیزینگ به شرکت‌ها در مدیریت ناوگان انعطاف‌پذیری می‌دهد تا پس از انقضای قراردادها، هواپیماها را بدون نیاز به فروش برگردانند. بااین‌حال، میزان وابستگی ایرلاین‌ها متفاوت است.
گروه رایان‌ایر در مارس ۲۰۲۶ از ۶۲۰ هواپیما تنها ۲۷ هواپیمای اجاره‌ای داشته، در حالی که ایزی‌جت تا سپتامبر ۲۰۲۵ حدود ۴۲ درصد از ناوگان ۳۵۶ فروندی خود را اجاره کرده بود.
شرکت ایرلندی ایرکاپ با در اختیار داشتن بیش از هزار و پانصد هواپیما، ناوگانی بزرگ‌تر از شرکت‌های هواپیمایی بزرگ جهان مدیریت می‌کند و در سال گذشته به درآمد اجاره بیش از هفت میلیارد دلار دست یافته است که نشان‌دهنده مقیاس عظیم این تجارت پنهان است
در سوی دیگر، شرکت‌های تخصصی هواپیماها را از تولیدکنندگان خریداری کرده و تحت قراردادهای بلندمدت اجاره می‌دهند. شرکت ایرلندی AerCap تا پایان سال ۲۰۲۵ حدود ۱۵۰۱ هواپیما در اختیار داشت و به درآمد اجاره ۷.۳۷ میلیارد دلار دست یافت که ۵.۳ درصد افزایش نشان می‌دهد. مقایسه نشان می‌دهد ایرکاپ هواپیماهای بیشتری نسبت به یونایتد ایرلاینز و دلتا ایرلاینز دارد. همچنین گروه هوانوردی کپیتال در ماه اکتبر از سفارش ۷۵ فروند هواپیمای ایرباس خبر داد و توماس بیکر، مدیرعامل این شرکت، آن را نشان‌دهنده اعتماد به آینده سفرهای هوایی دانست. شرکت‌های دیگری مانند آوولون و سرمایه هوانوردی SMBC نیز در این حوزه فعالند.
وقتی اجاره‌نشینی به یک بار مالی تبدیل می‌شود
لیزینگ لزوماً در درازمدت ارزان‌تر نیست. شرکت‌های هواپیمایی نمی‌توانند هر زمان بخواهند هواپیماهای اجاره‌ای را پس بدهند و فسخ پیش از موعد هزینه‌بر است. طبق گزارش یاتا، اجاره هواپیما در مقایسه با ۲۰۱۹ حدود ۲۰ تا ۳۰ درصد افزایش یافته که ناشی از کمبود عرضه است. سفارش‌های معوقه هواپیما به حدود ۱۸۱۰۰ فروند در ماه مه ۲۰۲۶ رسیده است. ورشکستگی شرکت هندی GoFirst در مه ۲۰۲۳ و مشکلات بازپس‌گیری هواپیماها نمونه‌ای از این خطرات است.
افزایش بیست تا سی درصدی هزینه‌های اجاره هواپیما در سال‌های اخیر به دلیل کمبود عرضه و تأخیر در تحویل هواپیماهای جدید، شرکت‌های هواپیمایی را با فشارهای مالی تازه‌ای روبه‌رو کرده و هنر مدیران را در انتخاب میان خرید و لیزینگ تعیین‌کننده ساخته است
مهارت شرکت‌های هواپیمایی در انتخاب مناسب‌ترین ترکیب بین خرید و لیزینگ با توجه به وضعیت مالی و برنامه‌های توسعه‌شان نهفته است تا در برابر تغییرات قیمت سوخت و تقاضا انعطاف‌پذیر بمانند.
مخاطب گرامی، ارسال نظر پیشنهاد و انتقاد نسبت به خبر فوق در بخش ثبت دیدگاه، موجب امتنان است.
ع
