سه راهکار نوین توسعه در شرق قزوین

 از مدیریت زیستی تا پایداری منابع و انرژی

دکتر بهنام ملکی رییس کانون دانش اموختگان اقتصاد بادرج یادداشتی در اقتصادددان نوشت منطقه آبیک الوند و شهرزیبا به عنوان یکی از قطب‌های صنعتی و کشاورزی استان قزوین، در نقطه تقاطع چالش‌های زیست‌محیطی، کم‌آبی و نیاز به پایداری انرژی قرار دارد. برای عبور از رکود توسعه و دستیابی به شکوفایی اقتصادی، ارائه راهکارهای یکپارچه در سه حوزه «امنیت زیستی»، «مدیریت منابع آب» و «بهره‌وری انرژی» ضروری است.
۱. مدیریت زیستی: عقیم‌سازی مگس‌ها در مرغداری‌ها (تحول در امنیت سلامت)یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های زیست‌محیطی و بهداشتی در منطقه آبیک، آسیب‌های ناشی از پتانسیل تولید مگس در واحدهای مرغداری است. این پدیده علاوه بر تهدید سلامت عمومی و ایجاد نارضایتی‌های اجتماعی، هزینه‌های عملیاتی واحدهای تولیدی را نیز افزایش می‌دهد. راهکار علمی و اصولی، گذار از روش‌های شیمیایی (که منجر به مقاومت مگس‌ها و آسیب به اکوسیستم می‌شود) به سمت تکنولوژی «عقیم‌سازی مگس‌ها» (SIT) است. با استفاده از تکنیک‌های بیولوژیک برای تولید مگس‌های نر عقیم و رهاسازی آن‌ها در محیط، می‌توان جمعیت مگس‌ها را بدون استفاده از سموم کنترل کرد. این اقدام نه تنها یک تحول در حوزه بهداشت عمومی است، بلکه با ارتقای استانداردهای زیست‌محیطی، پتانسیل صادرات محصولات پروتئینی منطقه را به بازارهای جهانی افزایش می‌دهد.
*۲. احیا و بازگشت حق‌آبه دشت قزوین از طریق سد طالقان (امنیت آبی)توسعه پایدار در منطقه بدون مدیریت هوشمندانه منابع آب غیرممکن است. دشت قزوین با بحران فرونشست زمین و افت شدید سطح آب‌های زیرزمینی مواجه است. احیا و مدیریت دقیق تخصیص حق‌آبه کشاورزان دشت قزوین از طریق ذخیره‌سازی و توزیع کارآمد آب سد طالقان، یک ضرورت استراتژیک است. این راهکار باید با رویکرد نگاه یکسان به تهران و قزوین «تغییر الگوی کشت» و «استفاده از تکنولوژی‌های نوین آبیاری» همراه باشد تا آبِ آزاد شده از سد، صرفاً با افزایش بهره‌وری، پاسخگوی نیاز کشاورزی و صنعتی گردد. بازگشت حق‌آبه کشاورزان ، نه تنها از مهاجرت و نابودی اکوسیستم کشاورزی جلوگیری می‌کند، بلکه ثبات اقتصادی تولیدکنندگان را تضمین می‌نماید.
۳. گازسوز کردن نیروگاه شهید رجایی (پایداری انرژی و کاهش آلودگی)

نوسازی زیرساخت‌های انرژی، رکن سوم توسعه است. نیروگاه شهید رجایی با تغییر الگوی سوخت از مازوت به گاز، دو پیامد حیاتی خواهد داشت: نخست، کاهش چشمگیر آلاینده‌ها و بهبود کیفیت هوای منطقه که مستقیماً بر سلامت نیروی کار و هزینه‌های درمانی اثرگذار است. دوم، افزایش راندمان تولید و کاهش هزینه‌های عملیاتی نیروگاه. این گذار انرژی، آبیک را از یک منطقه با چالش‌های آلودگی شدید، به یک منطقه با زیرساخت‌های انرژی پاک و پایدار تبدیل می‌کند که مشوقی بزرگ برای سرمایه‌گذاری‌های صنعتی جدید خواهد بود.

نتیجه‌گیری:این سه راهکار، اگرچه در حوزه‌های مختلف‌اند، اما همگی بر اصل «بهره‌وری در برابر محدودیت» استوارند. پیوند میان مدیریت زیستی، احیا حق‌آبه و نوسازی انرژی، نقشه راهی برای تبدیل شدن آبیک به یک قطب توسعه پایدار در استان قزوین است.

مخاطب گرامی، ارسال نظر پیشنهاد و انتقاد نسبت به خبر فوق در بخش ثبت دیدگاه، موجب امتنان است.

ع

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

نوزده + 16 =

پربازدیدترین ها