انتشار ترانه «خوشمزهترین شهر زمان» همزمان با روز رشت؛ ادای دینی عاشقانه به پایتخت خوراکیهای ایران
اقتصاددان _ ادبیات توسعه|| همزمان با فرارسیدن دوازدهم دی ماه، سالروز رشت، یکی از پرشورترین و خوشطعمترین شهرهای ایران، ترانهای با عنوان «خوشمزهترین شهر زمان» منتشر شد. این اثر، تلاشی است برای ثبت شکوه و هویت چندوجهی این کلانشهر ایران و مرکز استان گیلان در قالب کلمات موزون. این ترانه به طور ویژه، روز رشت را نه تنها به عنوان یک مناسبت شهری، بلکه به عنوان «عید دل» و «روز عشق خدا» توصیف میکند.
متن ترانه (مرجع) به شرح زیر است:
خوشمزهترین شهر زمان
(ترانهسرا: دکتر حجت بقایی)
دوازده دی، بارون میاد
خیابونای شهر پر از خاطره است
شهرداری رشت پر از نور و شور
میرقصه دل من با این روز بهشت
ای رشت، شهرِ بارونای نقرهای
دل من همیشه با تو میمونه
از بوی خاکت، تا برنج و ماهی
خوشمزهترین شهرِ این زمونه
از گلسار تا سبزهمیدون
در تو حضورِ مهربون خدا پیداست
هر گوشه شهر یه لبخنده
که تو دل مردمت جا شد و ماند
ای رشتِ نقرهای، شهرِ خوراکیها
با مهربونی تو دلِ آدما
از رشتهخوشکار تا کلوچه های عشق
شیرینیِ تو بیانتها
وقتی بارون میچکه رو درختا
یاد تو میافته دلِ عاشقا
دوازده دی شده عید دل
روز رشت، روزِ عشقِ خدا
رشتِ قشنگِ من، همیشه بمون
با بوی چای و با صدای بارون
شهرِ زیباییهایِ خدایی
تو قصه دل من، پایان نداری
نقد و تحلیل ترانه؛ بازتاب سادگی و اصالت: ترانه «خوشمزهترین شهر زمان» به قلم دکتر حجت بقایی، اثری است که در عین سادگی ساختاری، عمق عاطفی قابل توجهی دارد و توانسته است مهمترین مؤلفههای هویتی شهر رشت را در خود جای دهد.
مؤلفههای حسی و جغرافیایی: ترانه به درستی بر عناصر کلیدی شهر تمرکز کرده است: باران نقرهای، تقابل گلسار (نماد مدرنیته و شلوغی) با سبزهمیدان (نماد اصالت و مرکزیت)، و البته اشاره صریح به میراث خوراکی رشت (رشتهخوشکار، کلوچه، برنج و ماهی). این ارجاعات، شنونده بومی را بلافاصله درگیر میکند.
ترانه از نظر ساختار، بیشتر بر دکلمه و بیان احساس تأکید دارد تا قافیهپردازیهای پیچیده. این سادگی، آن را به اثری مردمی و قابل زمزمه کردن تبدیل میکند. وزن عروضی در برخی ابیات روان است، اما گاهی لحن گزارشی غالب میشود که برای موسیقی محلی میتواند نقطه قوت (صمیمیت) یا ضعف (ابتذال) باشد.
اشاره به «حضور مهربون خدا» در هر گوشه شهر و توصیف روز رشت به عنوان «عید دل»، نشاندهنده نگاهی عمیق تر به پیوند میان فرهنگ، طبیعت و معنویت در این شهر است. این اثر از سطح صرفاً توصیفی فراتر رفته و تلاش میکند حس تعلق خاطر را منتقل کند.
از نکات برجسته این ترانه، نویسنده آن است. دکتر حجت بقایی، که به عنوان مشاور تحقیق و توسعه (R&D) در حوزههای تخصصی فعالیت دارند، همواره از ابزارهای غیرمتعارف برای رساندن پیامهای عمیق اجتماعی و فرهنگی و حتی اقتصادی بهره بردهاند. این ترانه نمونهای بارز از این رویکرد است؛ جایی که ایشان با کنار گذاشتن زبان خشک گزارشها و مقالات تخصصی، از زبان رسا و جهانی شعر استفاده میکنند تا مفاهیمی نظیر هویت، اصالت و گردشگری را به شکلی نفوذپذیر به گوش مخاطبین برسانند. این نشان میدهد که از دیدگاه ایشان، زبان هنر میتواند ابزاری قدرتمند در ترویج هویت شهری باشد، حتی اگر حوزه تخصصی اصلیشان چیز دیگری باشد.
به گزارش خبرنگار ما؛ ترانه «خوشمزهترین شهر زمان» یک یادداشت عاشقانه به شهر رشت است که توانسته است با اشاره به جزئیات ملموس و نگاهی عمیق به هویت شهری، اثری به یادماندنی خلق کند. این اثر، به خوبی جایگاه رشت را به عنوان یک مقصد فرهنگی و خوراکی در حافظه جمعی تقویت میکند.
