سندی محوری از حزب کمونیست چین که در ماه اکتبر تصویب شد، بار دیگر بر ضرورت «ترکیب سرمایهگذاری در داراییهای فیزیکی با سرمایهگذاری در سرمایه انسانی» تأکید کرده است.
طی نشست مهم ماه گذشته، رهبری حزب کمونیست چین نیز توصیههای راهبردی خود برای تدوین پانزدهمین برنامه پنجساله (2026 تا 2030) را تصویب کرد؛ برنامهای که جهتگیریهای اصلی توسعه اقتصادی و اجتماعی چین در پنج سال آینده را تعیین خواهد کرد.
قرار گرفتن موضوع سرمایهگذاری بر سرمایه انسانی در کنار سرمایهگذاریهای سنتی در داراییهای فیزیکی، حاکی از تغییر نگاه چین و ارتقای فلسفه سرمایهگذاری آن است؛ تغییری که میتواند پیامدهای مهمی برای تقویت توسعه همهجانبه مردم به همراه داشته باشد.
سرمایهگذاری در سرمایه انسانی چیست و چرا اهمیت دارد؟
سرمایه انسانی به مجموعه ورودیهایی مربوط میشود که توانمندیهای افراد را تقویت کرده و پتانسیل آنها را در تمامی مراحل زندگی آزاد میکند؛ این ورودیها شامل مراقبت از کودکان، مراقبت از سالمندان، خدمات بهداشتی، آموزش و مهارتآموزی است.
چین طی دهههای گذشته با اتکا بر سرمایهگذاریهای سنگین در حوزههایی مانند زیرساختها، مسکن و ماشینآلات توانست رشد اقتصادی شتابان خود را حفظ کند. با این حال، در دوره اجرای برنامه پنجساله پانزدهم و سالهای پس از آن، اهمیت سرمایهگذاری بر انسانها بیش از هر زمان دیگری آشکار شده است.
در حالی که رقابت صنعتی جهانی از «سرمایهبر بودن» به «استعدادبر بودن» تغییر یافته، گسترش سرمایهگذاری در سرمایه انسانی برای چین ضرورتی بنیادین است؛ ضرورتی که میتواند موتور اصلی رشد نوآورانه و تقاضامحور کشور را تقویت کند.
به باور کارشناسان، ایجاد «مزیت سرمایه انسانی» قادر است جایگاه رقابتی بلندمدت چین را تحکیم کرده و در جریان موج تازه انقلاب علمی و فناوری و تحول صنعتی، به کشور برتری راهبردی ببخشد.
افزون بر این، افزایش سرمایهگذاری در آموزش، سلامت و مراقبت از سالمندان برای تضمین معیشت مردم، بهبود کیفیت زندگی و تقویت توسعه فردی در ابعاد مختلف، نقشی تعیینکننده دارد.
جانگ لینشان، پژوهشگر آکادمی تحقیقات اقتصاد کلان کمیسیون توسعه و اصلاحات ملی، میگوید: سرمایهگذاری در سرمایه انسانی از یکسو میتواند بهطور مستقیم رشد اقتصادی را تحریک کند و از سوی دیگر ظرفیت تولیدی مردم را افزایش دهد؛ مسئلهای که به تقویت اشتغال، افزایش درآمد و آزاد شدن پتانسیل مصرف میانجامد.
چین همچنین قصد دارد کاهش نابرابری در خدمات عمومی پایه میان مناطق مختلف، مناطق شهری و روستایی و میان گروههای اجتماعی را سرعت بخشد و دامنه سرمایهگذاری عمومی را به شکلی فراگیر به تمام مراحل زندگی مردم گسترش دهد.
انتظار میرود سرمایهگذاریهای گستردهتری برای پرورش انواع استعدادها ــ از دانشمندان برجسته و نوآوران سطح بالا تا کارگران بسیار ماهر ــ انجام شود تا پشتوانهای بنیادی و راهبردی برای توسعه کیفی فراهم آید.
ز