پنجه ی پلید اهریمن فقر هنگامی که به سرنوشت اشخاص کشیده شود، سیه روزی و بسی عوارض منفی بر زندگی چیره می شود.
روز سپید و درخشنده به شبی تار و ظلمانی بدل می گردد.
عوارض فقر یکی و دوتا نخواهد بود، بر فقر نفرین باد که سرنوشت آدمیان را شوم می نماید. درود بر کسانی که برای رهایی مردم از فقر می کوشند.
هرگز نمی توان فقر را جز یک سایه تاریک و بد چیز دیگری دانست و امکان ندارد که بزرگان فقر را ستوده باشند.
یادآور می شوم که احادیث جعلی و بدون سندیت که در ستایش فقر توسط بزرگان در دهه های پیشین وجود داشت، هرگز نمی تواند درست باشد.
فقر مسئله ای است که همیشه در جوامع گوناگون با کمیت و کیفیت های متفاوت وجود داشته و موضوعی جهانی است، با ابعاد مختلف که بزرگترین دغدغه دیروز و امروز بشر می باشد.
با اینکه این مسئله مانند دیگر مسائل روز دنیا نسبی است اما نمی توان از آمار های خطرناک سوء تغذیه، دردسترس نبودن امکانات بهداشتی و خدمات اولیه مانند آب، برق و به خصوص امکانت آموزشی و تعلیمی که از تبعات بی شمار فقر جهانی است چشم پوشی کرد.
البته که فقر را نمی توانیم به طور ساده این گونه تعریف کنیم که مثلا فقیر کسی است که درآمد و دارایی کافی برای رفع نیاز های اولیه خود ندارد.
اما باید توجه داشت که این تعریف فقر مطلق است. فقری که فرد نمی تواند زندگی معمولی داشته باشد. حتی بیم از فقیر شدن نیز نوعی از فقر است.
اگر وضعیت جامعه ای که فرد در آن زندگی می کند، به گونه ای باشد که افراد جامعه احساس بی ثباتی اقتصادی و ترس از هر روز فقیرتر شدن و یا در شرایط تنگنای مالی اقتصادی هر روزه باشند، باز هم نمونه ای دیگر از فقر است، زیرا بی ثباتی و عدم وضعیت پایدار خود چهره اصلی فقر است.
لذا ثبات و ایجاد پایداری اقتصادی نقش مهمی در آرامش روانی شهروندان و دوری از دلهره و هراس و تشویش در جامعه دارد.
هموار کردن مسیر توسعه اقتصادی در شرایط اکنون که البته توضیح آن بسیار مفصل تر است و زمانی دیگر را می طلبد. یکی از راه های امید بخش جامعه بشری برای نجات از فقر جهانی است.
درست است که جهان امروز درگیر مسائل بسیاری است که فقر فقط یکی از آن هاست اما اهمیت آن به قدری است که جوامع باید درحالت برون رفت از فقر قرار بگیرند؛ زیرا تبعات آن تمام مسائل و مشکلات جهانی دیگر را در برگرفته است.
براساس اعلام بانک جهانی، خط فقر کشورهایی که درآمد متوسط رو به پایین دارند ۳٫۶۵ دلار در روز و کشورهایی که درآمد رو به بالا دارند ۶٫۸۵ دلار است.
بااین حال به نظر می رسد در شرایط اکنون جهانی، با تمام این آمار و ارقام درصورت برنامه ریزی و تلاش برای توسعه اقتصلادی، رشد اقتصادی امکان پذیر است و می توان جمعیت کسانی که در خط فقر قرار دارند کاهش داد و به همین میزان بسیاری از بحران های روانی و استرس و نگرانی در جمعیت را کاهش داد.
اکنون باید به این نکته مهم اشاره کنم که کشور ایران به طور بالقوه تمام شرایط را برای توسعه اقتصادی و نداشتن جمعیت فقیر را دارد. نگارنده بر اساس تحقیق میدانی و مطالعاتی این را بیان می کند.
توجه داشته باشید که در ایران امکان کار و فعالیت در هر زمینه ای وجود دارد زیرا بستر اولیه آن را می توان در همین کشور یافت.
با کار و رشد عملی می توان فقر را در جامعه ایران به کلی ریشه کن کرد.
اما سکان داران جامعه، به خصوص مجلس – که در راس امور هستند- باید خود از افراد شایسته و توانمند و عملگرا باشند زیرا آن ها هستند که فرمان هدایت ماشین اقتصادی کشور را در دست دارند.
و اگر هدایتگر شایسته باشد این جامعه امکان بالقوه برای رهایی از این مسئله ویرانگر را دارد.
