دکتر حسن خسروی. مدرس دانشگاه و متخصص امور برنامه و بودجه کشور و عضو شورای سردبیری با درج یادداشتی در اقتصاددان نوشت : در یکی از تیزرهای تبلیغاتی برای انتخابات ریاست جمهوری آمریکا در جایی دیدم که تأکید میکردند هر رأی نشان دهنده یک “” صدا “” میباشد و صدا یعنی من هستم؛ من زنده ام؛ من نفس میکشم؛ من نقش دارم و….
فی نفسه هم درست و منطقی است. شما ممکن است از رفتار و عملکرد برخی دولتمردان و مدیران جامعه ناراضی باشید؛ اما قهر کردن با صندوقهای رأی و بی تفاوتی نسبت به حق شهروندی خود که میتواند یک رأی شما به ورود یک فرد متخصص و کاربلد به مجلس یا ریاست جمهوری یا شورای شهر کمک کند را دریغ کرده اید. به عبارت دیگر؛ رأی ندادن یعنی من از حق مسلم قانونی خود میگذرم و برایم مهم نیست چه کسی انتخاب میشود؟!؟ ؛ در حالی که همان کسی که رأی نمیدهد در درون خود و پیش وجدان خود باز دوست دارد و علاقه دارد فردی شایسته و بدرد بخور رأی بیاورد و در مسند کارها قرار گیرد. با رأی خود با صدای بلند فریاد میزنیم که ما خواهان و طرفدار کسی هستیم که صاحب اندیشه؛ با تجربه؛ متخصص؛ دلسوز؛ خداترس؛ کاربلد و گره گشا باشد؛ خصوصا در مباحثی نظیر امور برنامه و بودجه کشور ؛ اقتصاد و مدیریت.
مخاطب گرامی، ارسال نظر پیشنهاد و انتقاد نسبت به خبر فوق در بخش ثبت دیدگاه، موجب امتنان است.
ع
