دکتر حسن خسروی مدرس دانشگاه و متخصص امور برنامه و بودجه کشور و عضو شورای سردبیری با درج یادداشتی در مورد نقش روابط عمومی ها در پیشگیری از تشویش اذهان عمومی و پایبندی به تنویر افکار عمومی در اقتصاددان نوشت :
روابط عمومی ها به عنوان اتاق مانیتورینگ و رصدخانه رویدادهای ورودی و خروجی سازمان ، در راستای ایفای نقش مسئولیت اجتماعی خویش میتوانند با همکاری انجمنها و سازمانهای مردم نهاد و… روایتگری حرفه ای مناسبی از وقایع محیطی که به نحوی با کیفیت خدمات رسانی سازمان متبوع آنها ارتباط دارد ، داشته باشند.
به زبان ساده ، هرگاه روابط عمومی ها بتوانند بصورت مسئله محور، درک و پیشبینی قابل دفاعی از حال و آینده وقایع درون و برون سازمانی داشته باشند به همان میزان میتوانند تهدیدها را به فرصتها تبدیل کرده و بدور از هرگونه تعصب بیجا و هیجان کاذب و به عنوان یک مشاور و بازویی امین و قابل اعتماد برای مدیران سازمان ، به راه حلهای بهینه برسند.
اعتراضات عمومی اخیر ناشی از نوسانات شدید قیمت طلا و سکه و ارز و تورم و گرانی روزافزون، از یک بعد ، نتیجه عدم توانایی نهادهای روابط عمومی ریاست جمهوری ، وزارت امور اقتصادی و دارایی ، سازمان برنامه و بودجه ، بانک مرکزی ، وزارت صمت و… است. زیرا این روابط عمومی ها و مدیران آنها میدانستند که این حجم از سوء مدیریت و افسارگسیختگی در قیمتها موجب شورش ها و برخوردهای سخت و خصمانه مردمی کف خیابانی خواهد شد ، اما با این حال ، روابط عمومی های نامبرده شده هیچ کدام روایتگری حرفه ای درست و دقیق و به موقعی برای تنویر افکار عمومی نداشتند که آتش اعتراض و خشم و نارضایتی مردم را خاموش کنند. این روابط عمومی ها نه قبل از اتفاق، حرفی برای گفتن داشتند نه در حین اتفاق و نه حتی هیچکدام بعد از اتفاق از مردم عذرخواهی نکردند. وقتی که روابط عمومی ها اقدام به تنویر افکار عمومی نکنند ، حرف و حدیث و اعتراض مردم ، تشویش اذهان عمومی تلقی میشود و این یک بازی باخت – باخت است که به رابطه دولت – ملت و نهایتا سرمایه اجتماعی کشور آسیب زده و باعث اتلاف منابع و امکانات و انرژیها میشود. صد البته علت العلل این بهم ریختگی ها آن است که حرفه ای گرایی و تخصص گرایی در روابط عمومی های ما بی اهمیت و نابود شده و هر وزیر و مدیر عامل و مسئولی ، هر کس را که دوست و رفیق خود یا سفارش و دستور از مقامات بالاتر است را بر مسند روابط عمومی مینشانند که چه ضررها و زیانهایی از این جهت نصیب کشور نشده است؟!؟
کوتاه سخن آنکه ، تنها راه برون رفت از مصائب و سختیها و مشکلات آن است که در روابط عمومی ها
اولا : حرفه ای گرایی حاکم باشد تا بتوانیم درست به تنویر افکار عمومی بپردازیم و ثانیاً : نخبگان را بجای پخمگان منصوب کنیم تا از تشویش اذهان عمومی پیشگیری نماییم.
صرفه و صلاح کشور در تمام سازمانها و توسط تمام مدیران و در تمام سطوح ، صرفا باید تحقق منفعت عامه باشد و روابط عمومی های تخصص محور و روایتگر حرفه ای میتوانند در این مسیر راهگشا باشند. ناگفته نماند که افراد متخصص و صاحب اندیشه در عرصه روابط عمومی و ارتباطات کم نداریم اما در اغلب موارد یا منزوی و دفع میشوند و یا فقط باید بله قربان گو باشند که باید برای آن فکری اساسی کرد. روابط عمومی های بالغ و رشد یافته برای عمل به بصیرت افزایی و جهاد تبیین، نیازمند این هستند که درست و به موقع تنویر افکار عمومی کرده و مخاطب خود را سیراب از اطلاع رسانی نمایند تا او بطور منطقی و عقلایی اقناع شود. تنویر افکار عمومی یک وظیفه بدون تعطیلی روابط عمومی هاست که باید شدیداً به آن پایبند باشند. تشویش اذهان عمومی تلقی کردن صدای اعتراض و نارضایتی مخاطبان، ذینفعان ، مصرف کنندگان و مشتریان ، فقط مشروعیت و مقبولیت و محبوبیت روابط عمومی ها را از بین نمیبرد بلکه سبب میشود تا خشونت و اقدامات سخت جای گفتگو و تفاهم و تعامل را گرفته و حامعه خسارتهای مادی و معنوی فراوانی را متحمل شود.
مخاطب گرامی، ارسال نظر پیشنهاد و انتقاد نسبت به خبر فوق در بخش ثبت دیدگاه، موجب امتنان است.
ع
