دکتر محمد رسولی شاهنامه شناس و عضو شورای سردبیری با درج یادداشتی در اقتصاددان نوشت : نخست باید گفت با بررسی تاریخ و توجه به متون ادبی و تاریخی ایران، خیلی زود دریافته می شود که شکل و نماد « شیر و خورشید » یک نماد صد در صد ایرانی است .
دوم اینکه معلوم می شود این نماد و شکل، مربوط به چند هزار سال پیش است. یعنی از چندهزار سال پیش این نماد متعلق و مربوط به ایران و ایرانیان بوده است.
سوم اینکه، با توجه به معانی و فلسفه ی معنایی این نماد متوجه می شویم در آن پیام های خوب و مفید وجود دارد. این نماد دارای معانی ژرف فلسفی و جهان بینی و بسیار مثبت و خوب است و هیچ پیام بد و منفی در آن وجود ندارد. برای مثال هیچ ربطی به بت پرستی یا دعوت به آن ندارد.حتا هیچ منافاتی با مفاهیم دینی و باورهای دینی ندارد.
چهارم اینکه، پس از ظهور دین مبین اسلام و ورود این دین به ایران و برتری یافتن گرایش شیعی اسلام در ایران، نماد شیر و خورشید در طول سده ها، نماد ایران شیعی و شیعه، در مقابل جور و ستم و استیلای بیگانگان بوده است. حتی در دوره ی صفویه که امپراتوری خون ریزی مانند عثمانی در همسایگی ایران، ماه را به عنوان نماد خود انتخاب کرده بود، حکومت شیعی ایران، خورشید را در مقابل ماه عَلَم کرده بود و خورشید که فروزان تر و نیرومند تر و نیز منبع نور و روشنایی و گرما بخش به جهان است در مقابل ماه قرار گرفته بود.
شیر نیز نماد شجاعت و توان و نیرو است و در فرهنگ عامه ی ایرانی نیرومند ترین و برترین است و ایرانیان هرگاه بخواهند نهایت شجاعت همراه با دلیری را نشان دهند از صفت شیر استفاده می کنند، و در شاهنامه نیز شیرهمین کاربرد را در ابیات متعدد دارد و شیر که در زبان عربی اسد می شود، از سوی ایرانیان به عنوان یکی از القاب حضرت علی (ع) به کار می رفته و می رود وحضرت علی (ع) را اسدالله غالب می نامند. یعنی شیر پیروز خدا .
چنانکه مولوی که در دیانت و فقاهت اوتردیدی نیست حضرت علی را به عنوان « شیرخدا » در کنار رستم دستان می آورد:
شیر خدا و رستم دستانم آرزوست.
بنابراین شیر و خورشید پس از اسلام، علاوه بر نماد ایرانی بودن آن، یکی از مظاهر تشیع و تدین بوده است.
در آثار باستانی ایران این شکل دیده می شود که نشان از دیرینگی آن دارد و این خود می تواند به عنوان یک وجه مشترک برای ایرانیان وحدت آفرین باشد.
سازمان صلیب سرخ جهانی، هلال احمر ( سرخ ) را برای کشورهای اسلامی به عنوان نماد ، آرم و شکل صلیب سرخ آنها پذیرفته بود و در بین کشورهای اسلامی ایرانیان موفق شدند « شیر و خورشید » را آرم صلیب سرخ ایران قرار دهند و مورد پذیرش سازمان های رسمی بین المللی قرار گرفته بود.
اینکه آن را عوض کردیم، در واقع یک ضرر و زیان بوده که شیر و خورشید ایرانی و شیعی را به چیز دیگری تبدیل کردیم. باید برای جبران این خسران ها و زیان ها کوشید و دولت نماد زیبا و پر معنای شیر و خورشید را به عنوان یکی از نمادهای ایران، رسمی نماید. یکی از کارکردهای این نماد « وحدت بخشی به همه ایرانیان و انسجام آفرینی ملی » است. زیرا همانطور که گفته شد این آرم و نشان ریشه در دور دست های تاریخ ایران دارد و متعلق به یک سلسله ی پادشاهی یا گروه خاصی نبوده است .
راجع به آن بسیار بیشتر می توان گفت، اما اکنون به همین مقدار اکتفا می شود و در صورت نیاز می توان توضیحات بیشتری نیز ارائه داد .
شیر و خورشید نماد ایرانی و آزادگی و شجاعت و حق طلبی است . خوب است دولت آن را گرامی بدارد و ارج نهد.
ملا احمد نراقی از بزرگان تاریخ فقه شیعه، در زمان خودش پیشنهاد فرمود که شیر را در نماد « شیر و خورشید » به عنوان مظهر علی ( ع)، شمشیر در دست آن شیر به عنوان ذوالفقار علی (ع) و خورشید را ، خورشید عالم تاب اسلام و نبوت، تلقی کنند که ضمنا این خورشید که به ماه هم نور می دهد، نشانی از اتحاد شیعه و سنی هم باشد.
لذا از دیدگاه این فقیه حکیم نیز، شیر و خورشید وحدت بخشی مذهبی و دینی هم بود ، باید گفت که شیر و خورشید که قدمت و دیرینه ی چند هزار ساله دارد حکایت از تمدن بسیار پیشرفته ی ایرانیان در چند هزار سال پیش دارد و چنانکه تصاویری از آن بر روی مهرهای کشف شده از پنج هزار سال پیش یافت شده است و پیامی ارزشمند از دیرینگی ملت یکپارچه ی ایران در کل فلات ایران دارد.
در شاهنامه ارجمند بارها و بارها از شیر و خورشید با بهترین عبارات یاد شده است.
شیر و خورشید را پاس بداریم.
مخاطب گرامی، ارسال نظر پیشنهاد و انتقاد نسبت به خبر فوق در بخش ثبت دیدگاه، موجب امتنان است.
ع
