بر اساس اعلام سامانه معاملات ارزی چین، نرخ برابری میانی ارز چین روز سهشنبه با کاهش 17 واحد بسیار کوچک (پیپ) به 7.0348 در برابر دلار آمریکا رسید.
افزایش اخیر یوان به سطحی بالاتر از آستانه روانی مهم 7 در برابر هر دلار، صرفاً یک نقطه عطف نمادین نیست، بلکه بیانگر تغییری بنیادین در نگاه سرمایهگذاران جهانی به داراییهای مبتنی بر یوان در آستانه سال 2026 است.
روز پنجشنبه، یوان برونمرزی برای نخستین بار از سپتامبر 2024 از سطح 7.0 در برابر دلار عبور کرد. تا روز دوشنبه، ارزش یوان برونمرزی از ابتدای سال جاری حدود 4.5 درصد در برابر دلار افزایش یافته بود که بزرگترین رشد سالانه آن از سال 2020 محسوب میشود.
با این حال، نباید این افزایش را بیش از اندازه بزرگ جلوه داد. شاخص CFETS RMB، که نرخ برابری یوان را در برابر سبدی از ارزهای شرکای تجاری چین میسنجد، در واقع از ابتدای سال حدود 3.8 درصد تضعیف شده است. این موضوع نشان میدهد که تقویت یوان تا حد زیادی نتیجه تضعیف دلار بوده است، نه یک افزایش یکسویه ناشی از عوامل داخلی.
با نگاه به آینده، نوسانات دوطرفه، نه یک مسیر صعودی یکدست، همچنان محتملترین سناریو به شمار میرود، بهویژه آنکه انتظار میرود فشارهای کوتاهمدت افزایشی مرتبط با تسویههای ارزی متمرکز در پایان سال، پس از عبور از دوره تسویه فصلی کاهش یابد.
بانک خلق چین، بانک مرکزی این کشور، در بیانیهای که 24 دسامبر منتشر شد، بار دیگر تأکید کرد که تمرکز اصلی آن حفظ نرخ ارز یوان در سطحی معقول و متعادل است.
با این حال، حتی ثبات کلی یوان همراه با امکان تقویت ملایم، پیامدهای مهمی برای تخصیص داراییها در سطح جهانی دارد. یک ارز قوی، یا انتظار برای تقویت آن، بهطور نظاممند جذابیت سرمایهگذاری در داراییهای مالی و واقعی چین را افزایش میدهد.
برای سرمایهگذاران خارجی، بازده کل داراییهای مبتنی بر یوان شامل عملکرد خود داراییها، مانند افزایش قیمت سهام یا بازده اوراق قرضه، و همچنین اثرات ناشی از تغییرات نرخ ارز است. اگر یوان در مسیر تقویت تدریجی قرار گیرد، حتی داراییهایی با قیمتهای نسبتاً ثابت نیز میتوانند پس از تبدیل مجدد به دلار یا سایر ارزها، بازده قابل توجهی ایجاد کنند و این موضوع جذابیت مورد انتظار سهام، اوراق قرضه و دیگر ابزارهای مالی چین را افزایش میدهد.
این پویایی، جریانهای سرمایه فرامرزی را نیز تحت تأثیر قرار داده است. هرچند دادههای ماه دسامبر هنوز کامل نیست، اما بر اساس گزارش مورگان استنلی، سرمایهگذاران بلندمدت خارجی در فاصله ژانویه تا نوامبر، ورود خالص سرمایهای در حدود 10 میلیارد دلار به بازارهای سهام A و H چین ثبت کردهاند، در حالی که این رقم برای کل سال 2024 حدود 17 میلیارد دلار بوده است.
بازارهای سهام و بدهی چین در موقعیتی قرار دارند که از این شرایط بهرهمند شوند. سرمایهگذاران خارجی ممکن است در چارچوب چرخه تقویت یوان، تمایل بیشتری به افزایش سهم سرمایهگذاری خود در سهام چین نشان دهند که میتواند از گسترش ارزشگذاری این بازارها حمایت کند. در بازار اوراق قرضه نیز، یوان قویتر جذابیت اوراق قرضه دولتی چین را در شرایط کاهش نرخهای بهره جهانی افزایش میدهد، سرمایه خارجی را جذب میکند و به تثبیت بازده در سطوح پایینتر کمک میکند.
فراتر از جریانهای پرتفوی کوتاهمدت، یک ارز باثبات یا با روند افزایشی ملایم، اعتماد سرمایهگذاران بلندمدت مانند بانکهای مرکزی، صندوقهای ثروت ملی، صندوقهای بازنشستگی و شرکتهای بیمه را تقویت میکند؛ سرمایهگذارانی که ثبات ارزی را عاملی کلیدی در برآورد بازده بلندمدت میدانند.
همین منطق درباره شرکتهای چندملیتی که در حال ارزیابی سرمایهگذاری مستقیم خارجی هستند نیز صدق میکند، زیرا تصمیمهای آنها بیش از هر چیز به اعتماد به ثبات اقتصاد کلان و قدرت خرید آینده وابسته است؛ حوزههایی که یک یوان باثبات میتواند در آنها نقش تقویتکننده داشته باشد.
نکته کلیدی این است که تعامل میان ارز و دارایی در چارچوب تغییرات گسترده و چندساله قیمت داراییهای چین در حال آشکار شدن است. جریانهای سرمایه تنها به نوسانات نرخ ارز واکنش نشان نمیدهند؛ بلکه به عوامل بنیادی عمیقتر پاسخ میدهند، از جمله پیشرفتهای سریع فناوری چین، بازار داخلی گسترده و به شکلی فزاینده مقاوم و نظام تولیدیای که همچنان هم قدرتمند و هم سازگار باقی مانده است.
از این منظر، ثبات عمومی یوان همراه با پتانسیل رشد آن، بازتابی از افزایش اعتماد سرمایهگذاران است که داراییهای مالی و واقعی چین، قیمتگذاریشده بر اساس یوان، با توجه به قدرت بنیادی خود، دوباره ارزیابی میشوند.
ز
