استاد رسول خان امین با درج یادداشتی در اقتصاددان نوشت : خاطرهای شیرین از مسیر تحصیلی و تجربه من در دانشگاه تهران
سال ۱۳۹۴ از دانشگاه کابل فارغ شدم و منوگرافم را درباره اهمیت اقتصادی آب دفاع کردم. همزمان توانستم دانشکده مهندسی را در یک دانشگاه خصوصی در کابل نیز به پایان برسانم و بعد از امتحانات وارد پروسه بورسیه تحصیلی شدم. از طریق رایزنی جمهوری اسلامی ایران در کابل موفق شدم برای ادامه تحصیل به ایران بیایم. پس از مشوره با پدر و مادرم، که مادرم زیاد راضی هم نبود؛ یک چهارشنبه عصر به سمت میدان هوایی کابل رفتم و با هواپیمای ماهان به تهران حرکت کردم. شب همان روز به تهران رسیدم و از هفته بعد، دنبال ثبتنام و انجام مراحل تحصیلی بودم. با کمک وزارت علوم، روند پذیرشم پیش رفت و نهایتاً وارد دانشگاه تهران شدم.
برای نخستین بار بود که این دانشگاه بزرگ و گسترده را میدیدم؛ دانشکدهها، کوی دانشگاه و فضای علمی آن همه برایم تجربهای بینظیر بود. من در دانشکده کارآفرینی دانشگاه تهران تحصیل کردم و از کلاسها، استادان و صنفهای ایرانی عزیزم خاطرات شیرینی دارم. واقعاً میتوانم بگویم که بهترین دوره تحصیلی زندگیام، همین کارشناسی ارشد در تهران بود؛ حتی با اینکه پیش از آن در پاکستان درس خوانده بودم، در دانشگاه کرم چند گاندهی در هند و بهطور کوتاه در اندونزیا نیز تحصیل کرده بودم، هیچکدام به اندازه دانشگاه تهران برایم شیرین و دلنشین نبود.
یکی از خاطرات دوستداشتنی من مربوط به کتابفروشیهای میدان انقلاب است؛ هر زمان که به عنوان دانشجوی خارجی به آنجا میرفتم، فروشندهها با لبخند به من تخفیف ویژه میدادند و این لطف کوچک، روزهای تحصیل در تهران را برایم جذابتر و شیرینتر میکرد.
سالهای ۱۳۹۵ و ۱۳۹۶ در دانشکده کارآفرینی پر از تجربههای عملی و آموزنده بود. تمرینهای عملی طراحی ایدههای کسبوکار، کار تیمی، مدیریت منابع و تصمیمگیریهای استراتژیک همه درسهایی بودند که هیچ کتابی به این شیرینی یاد نمیدهد. آن روزها فهمیدم که کارآفرینی تنها ایدهپردازی نیست؛ هنر مدیریت منابع، شناخت نیاز بازار و ریسکپذیری است.
پس از بازگشت به کابل، موسسه کارآفرینی زرگام را تأسیس کردم تا دانش و تجربهای که در ایران آموخته بودم را عملی کنم. اما متأسفانه در آن زمان تقریباً هیچکس با رشته کارآفرینی و اهمیت آن آشنا نبود؛ حتی برای دانشجویانی که در دانشگاه کابل تدریس میکردم، نمیدانستند این رشته چیست مگر اینکه در اینترنت سرچ میکردند. این تجربه نشان داد که مسیر ترویج دانش کارآفرینی و ایجاد فرهنگ نوآوری در افغانستان هنوز طولانی است، اما همین چالشها هم انگیزهٔ من را بیشتر میکرد.
دانشکده کارآفرینی تهران، تجربههای عملی و محیط گرم و انسانی آن، همراه با استادان و دوستان، واقعاً برای من فراتر از یک مکان آموزشی بود؛ محیطی بود که نسل آینده مدیران و کارآفرینان را تربیت میکرد و من خوششانس بودم که بخشی از آن مسیر شیرین باشم.
مخاطب گرامی، ارسال نظر پیشنهاد و انتقاد نسبت به خبر فوق در بخش ثبت دیدگاه، موجب امتنان است.
ع
