اقتصاددان : هان، خلیجِ پارسِ ایران بوده است
در ازل هم آنِ شیران بوده است
آن نگینِ نقشه یِ ایران بُوَد
بی نگین انگشتری ویران بود
آن خلیجِ پارس دارا یادگار
با بدان همسنگِ خارا استوار
پس کجا الله وردی خان گرفت؟
پاره یِ میهن زِ بّد خواهان گرفت
پرتقالی ، تویِ بیشه ، شیر دید
رخت بست تا ضربه یِ شمشیر دید
هان، رئیس دلواری و یارانِ مرد
عرصه را بر انگلیسی تنگ کرد
آنکه خوابِ خاکِ ایران دوش دید
نعره های آریوبرزن شنید؟
پورِماهک، رستمِ دستان کجاست؟
دشمنِ دون مدعیِ خاکِ ماست
قشم و کیش و سیری و خارک و لاوان
بوم سوز و تنبها، ناز، میرمَهنا، هرمزان
نی همین ، دهها جزیره با نشان
تا ابد بر تاجِ ایران جاودان
ما نفس با نام پارسش می کشیم
روزگاران آبِ شورش می چشیم
آن نه اندر خاک تازی بار شد
خاک را با آب کی مقدار شد؟
دشمنیم با هر طمع خوارِ مِهَن
از خودی، بیگانه، یا هر مرد و زن
خواه پرتقالی و خواه اَنگَل ایسم
آمریکایی ، روسی، چین کمونیسم
خواه عرب یا آنکه مشتی بی وطن
جای آب ، خاکش بریزیم بر دهن
هیچ فرقی ما نداریم در وطن
آذری ، لر ، کرد ، بلوچ یا ترکمن
کار دشمن فتنه در اقوام ماست
یک دلی تنها دوای دردها است
بر خلیجِ پارس ، چشم درویش کن
فکرِ آب و نان ، برای خویش کن
نی خلیج پارس دیگرگون شود
گر که آن با خون ما گلگون شود
واژه پارس از خلیج گر بِسترد
آبروی مردم ایران برَد
آن که پارس را از خلیج پاک می کند
خود بدست خویش در خاک می کند
شعر من پایان ، امّا یک کلام
آن خلیجِ پارس باشد والسلام
اردیبهشت / ۱۴۰۰ محمد باقر یوسفی
مخاطب گرامی، ارسال نظر پیشنهاد و انتقاد نسبت به خبر فوق در بخش ثبت دیدگاه، موجب امتنان است.
ع
