جامعه داغدار است ؛ به وضعیت گذشته بر نمی گردد !

جعفر بخشی بی نیاز نویسنده وعضو شورای سردبیری با درج یادداشتی در اقتصاددان نوشت : فضای عمومی پس از حوادث تلخ دی ماه ۱۴۰۴ در ایران فضایی مملو از اندوه است. جامعه در یک وضعیت سوگ عمومی به سر می‌برد. سوگی که جنگ هم بر آن سایه انداخته است‌. برای بخش بزرگی از مردم ؛ زمان ایستاده است و جهانِ پیرامونش با تمام تلاش‌ها برای چرخیدن هنوز لنگ می‌زند. گویی شهر نفسی عمیق کشیده ولی هنوز فرصت بیرون دادن آن را نیافته است. در چنین شرایطی که قلب‌ها مملو از خلأ ناشی از فقدانِ جان باختگان است ؛ تلاش برای بازگرداندن ساختارهای ظاهری به وضع عادی نه تنها ناموفق است بلکه خود به عاملی برای تشدید درد بدل شده است. واقعیت آن است که جامعه‌ای که عزیزانش را از دست داده دیگر نمی‌تواند با یک دستور اداری یا یک تیتر خبری به وضعیت پیشین باز گردد‌. برای این جامعه عادی یک کلمه تهی و طعنه‌ آمیز و حتی رکیک است.

جامعه پس از دی ماه ۱۴۰۴ تبدیل به عرصه‌ای شده که در آن دو روایت قدرتمند اما متخاصم بر سر تصاحب فضا می‌جنگند. روایت رسمی که معمولاً در محافل قدرت شکل می‌گیرد و با تکیه بر ثبات ؛ آینده‌ نگری و تأکید بر کم‌ اهمیت جلوه دادن تلفات یا نادیده گرفتن دلایل اصلی واقعه که سعی در حفظ سیمای یکپارچگی دارد و در سوی دیگر روایتی که مملو از خشم های فرو خورده ؛ اندوه آشکار و مطالبه‌ گری برای شفافیت و پاسخ گویی ست. این دو روایت کاملا متضاد هستند که در کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند که با فشار و حرکت مداوم یکدیگر را تضعیف می‌کنند. تلاش برای حفظ روایت اول به مثابه حفاری زیر پای روایت دوم و نادیده گرفتن مستقیم آن است. سؤال اساسی اینجاست که وقتی نامی از جان‌ باختگان برده نمی‌شود ؛ وقتی عمق فاجعه در آمارهای متورم پنهان است آیا می‌توان با افتخار از عادی بودنِ شرایط صحبت کرد.

حقیقت آن است که تا زمانی که اندوه از قلوب داغدار مردم محو نشود ؛ و در تمام خانه ها همچنان پارچه های سیاه دیده شود ؛ و داغ روی دل مادرها و پدرها همچنان شعله ور باشد ؛ هیچ چیز در این کشور عادی نخواهد شد. جامعه باید اجازه پیدا کند تا بر سر گور عزیزانش بگرید و در این سوگواری مشروعیت یابد. عادی‌ سازی زود هنگام با آمار کشته هایی این همه وسیع در واقع پاک کردن رد پا و امحاء شواهد یک جنایت است. شرایط پس از دی ماه ۱۴۰۴ قطعا که عادی نخواهد بود و هرگز نباید عادی تلقی شود. مفهوم عادی‌‌ سازی در این زمینه نقابی ست که حقیقت را می‌پوشاند و تلاش می‌کند عمق شکاف ایجاد شده در پیکره جامعه را کتمان کند.

مخاطب گرامی، ارسال نظر پیشنهاد و انتقاد نسبت به خبر فوق در بخش ثبت دیدگاه، موجب امتنان است.

ع

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

یک + 10 =

پربازدیدترین ها