مهندس علی انوری معمار شبکه متاص (مرجع تحلیل اقتصاد و صنعت) و عضوشورای سردبیری با درج یادداشتی در اقتصاددان در مورد ارز ترجیحی و صنعت غذا نوشت :
این مجموعه در چهار یادداشت نوشته میشود:
✔️ ۱. مسئله کجاست؟
✔️ ۲. چرا نسخههای قدیمی دیگر جواب نمیدهد؟
✔️ ۳. مدیر صنعتی در عصر بیثباتی چه کسی است؟
✔️ ۴. چه تصمیمهایی را باید متوقف کرد؟
۲. چرا نسخههای قدیمی دیگر جواب نمیدهد؟
نقد الگوهای تصمیمگیری ازکارافتاده در صنعت ایران
بخش قابلتوجهی از فرسایش صنعت ایران نه محصول یک سیاست خاص،
بلکه نتیجهی ادامه دادن نسخههایی است که برای اقتصادی دیگر نوشته شدهاند.
مسئله این نیست که مدیران تجربه ندارند؛
مسئله این است که تجربهی انباشتهشده، در چارچوبی بهکار میرود که دیگر وجود خارجی ندارد.
خطای اول: تصمیمگیری با دادههایی که مرجع نیستند
نسخههای قدیمی تصمیمسازی فرض میکردند:
✔️ دادهها قابل اتکاست،
✔️ اعداد مرجع واحد دارند،
✔️ و میتوان بر اساس آنها برنامهریزی کرد.
امروز اما:
✔️ تورم چند روایت دارد،
✔️ نرخ ارز چند مبنا دارد،
✔️ و هیچ عددی، «لنگر تصمیم» نیست.
📉 تفسیر صنعتی:
وقتی داده مرجع وجود ندارد:
✔️ قیمتگذاری به حدس تبدیل میشود،
✔️ قراردادهای بلندمدت پرریسک میشوند،
✔️ و تصمیم صنعتی، واکنشی و کوتاهمدت میشود.
خطای دوم: تداوم منطق «دوام آوردن»
نسخه قدیمی به مدیر صنعت میگفت:
«این دوره هم میگذرد، دوام بیاور.»
اما امروز:
✔️ بیثباتی مقطعی نیست،
✔️ شوکها پایان ندارند،
✔️ و «عبور» به معنای ورود به شوک بعدی است.
🏭 پیام صنعتی:
دوام آوردن بدون بازطراحی تصمیم،
بنگاه را زنده نگه میدارد اما تحلیل میبرد.
بسیاری از صنایع امروز:
✔️ فعالاند،
✔️ اما کوچکتر، بدهکارتر و بیافقتر از گذشته.
خطای سوم: امید بستن به اصلاح سیاست
نسخههای قدیمی تصمیمسازی، اصلاح سیاست را مفروض میگرفتند:
✔️ تثبیت مقررات،
✔️ پیشبینیپذیری،
✔️ و حداقلی از حمایت نهادی.
اما تجربه عملی نشان داده:
✔️ تصمیمات ناگهانیاند،
✔️ سیاستها بازگشتپذیرند،
✔️ و هیچ تضمین پایداری وجود ندارد.
⚠️ تفسیر مدیریتی:
اتکا به «اصلاح سیاست» بهعنوان پیشفرض تصمیم،
امروز ریسک پنهان است نه مزیت.
خطای چهارم: تقلیل مدیریت به اداره روزمره
در بسیاری از بنگاهها، مدیر:
✔️ درگیر ارز،
✔️ درگیر انرژی،
✔️ درگیر بقاست.
نتیجه این وضعیت:
✔️ حذف تصمیم استراتژیک،
✔️ جایگزینی مدیریت با خاموشکردن بحران،
✔️ و حرکت بنگاه بدون قطبنما.
📌 نسخه قدیمی میگفت:
«اول بقا، بعد اصلاح»
واقعیت امروز میگوید:
«بدون اصلاح تصمیم، بقا هم موقتی است.»
جمعبندی تحلیلی
نسخههای قدیمی جواب نمیدهند چون:
✔️ برای اقتصاد با ثبات نسبی نوشته شدهاند،
✔️ بر دادههای قابل اتکا بنا شدهاند،
✔️ و سیاست را حامی تصمیم صنعتی فرض میکردند.
اما امروز:
✔️ بیثباتی قاعده است،
✔️ داده محل مناقشه است،
✔️ و سیاست متغیر غیرقابل پیشبینی.
🎯 مسئله صنعت فقط «تصمیم سخت» نیست؛
مسئله، ابزار تصمیمسازی ازکارافتاده است.
📍 یادداشت بعدی این مسیر:
✔️ ۳. مدیر صنعتی در عصر بیثباتی چه کسی است؟
(بازتعریف نقش مدیر، تصمیم و مسئولیت)
اکوسیستم metas | iranmetas
🎯 مخاطب: مدیران صنعتی، اعضای هیأتمدیره، تصمیمگیران بنگاهها
مخاطب گرامی، ارسال نظر پیشنهاد و انتقاد نسبت به خبر فوق در بخش ثبت دیدگاه، موجب امتنان است.
ع
