ما هیچ «جَلوَتی جُدا» و «خَلوَتی بدون خدا» نداریم.
اگر ما خدا را نه تنها در «محفل افلاکی فریش»،که در «دل خاکی خویش»حاضر ببینیم
و بدانیم او نه تنها «گفتار و رفتار ما»،که «پندار ما» را نیز میبیند و میداند،
آیا «خویش را به گناه» و «دگراندیش را به اشتباه» میآلاییم؟
آیا کسی که خدا را در هر «لحظه» و هر «لمحه»
ناظر خود بداند دست به کار «نابایسته» و «ناشایسته» میزند؟
چه کسی از او «نیکتر» و «نزدیکتر»؟
شفیعی مطهر
☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸
فریش: گیاه گسترده بر روی زمین،سبزهزار
