جعفر بخشی بی نیاز روزنامه نگار و عضو شورای سردبیری با درج یادداشتی در اقتصاددان نوشت : دردناک است در سرزمینی با این همه منابع و ثروت ؛ امروز و در این ساعت که خیابان های ایران در سیطره ی معترضین است ؛ سیاست های اقتصادی به جایی برسد که دولت مردان ؛ آخرین راه حل برای مدیریت تورم و فقر را نه در اصلاحات ساختاری و بنیادی و نه در مهار نقدینگی که در چرخاندنِ چرخِ سیاستِ کوپن و کالا برگ ببینند. کالا برگی که در قاموس جدیدش ؛ دیگر صرفاً یک ابزار حمایتی برای اقشار آسیب پذیر جامعه نیست که در حقیقت یک سیاست گذاری معیشتی با چاشنی تحقیر است که شأن و حق انتخاب شهروندان را هدف قرار داده است. آنچه امروز به نام تسهیل دسترسی و امنیت غذایی دارد در کشور اجرا میشود در حقیقت چیزی جز لکه ننگی بر پیشانی تدبیر اقتصادی نیست. این سیاست وارونه ؛ مردم را به دو دسته تقسیم میکند. کسانی که با پولِ خود حق انتخاب دارند و کسانی که با اعتبار نامهی دولتی مجبورند به سبد محدودی از اجناس تن دهند.
مغز استخوانِ این اعتراض نه صرفاً در ناکارآمدی اقتصادی که در ابعاد روانشناختی و اجتماعی آن نهفته است. کالا برگ در عمل برچسب وابستگی را بر پیشانی دریافت کننده میزند. وقتی شهروندی در صف خرید مجبور است هویت خود را با کارت های اختصاصی و محدود کننده برملا سازد ؛ یا کالاهایش را بر اساس سقف اعتباری مشخص شده بچیند در حقیقت سیاست گذار او را وادار به اعتراف عمومی به فقر و ناداری کرده است. این تجربه حس شرم و تحقیر را در فرد نهادینه میکند و در یک جامعه ی توسعه یافته این شیوه از حمایت بی تردید نابخشودنی ست. کرامت انسانی یک خط قرمز است و سیاست کالا برگ این خط را با بی رحمی تمام در نوردیده است. به جای توانمند سازی و فراهم کردن زمینه های کسب درآمد شرافتمندانه ؛ دولت با این روش فقر را نه تنها تثبیت بلکه به یک هویت عمومی تبدیل میکند. به شهروندان میگویند: شما فقیر هستید و ما قیمِ شما !
این تصمیم در وانفسای رخدادها یک چرخه ی باطل است. تورم را خودشان میسازند و سپس با ابزاری تحقیر آمیز بخش کوچکی از قدرت خرید از دست رفته را به مردم بر میگردانند. این توزیع متمرکز نه تنها فساد زاست که بازار سیاه و رانت را نیز تقویت میکند و در نهایت فقر همچنان پابرجا می ماند. زخم عمیق تری که روح و شأن مردم را نشانه رفته است. اعتراض ما اعتراضی رادیکال به شیوهی نگاه به شهروند است. ما نه به دنبال کوپن که به دنبال حقوق شهروندی کامل هستیم. مطالبه ما نه یک سبد کالای محدود بلکه یک اقتصاد پایدار و عادلانه است که در آن هر ایرانی بتواند با عرق جبین و درآمد منصفانه، بر سر سفره خود بنشیند و با اختیار و شأن خود انتخاب کند چه بخورد و چگونه زندگی کند. سیاست کالا برگ به جای برطرف کردن فقر ؛ فقر را محترم میشمارد و کرامت انسان را ارزان میفروشد. کرامتی که سالهاست زمین افتاده و دیگر وجاهت ندارد.
مخاطب گرامی، ارسال نظر پیشنهاد و انتقاد نسبت به خبر فوق در بخش ثبت دیدگاه، موجب امتنان است.
ع
