چند خط از کتاب اصول علم اقتصاد، نوشته سیف الدین عموص
رندان اهل بخیه میلیونها صفحه در باب استثمار نیروی کار و کارگران سیاه کرده اند که البته اغلب آنها تکرار پرت و پلاگوییهای بیپایه کارل مارکس است؛ یک مفتخور آلمانی کمسواد که هیچ وقت شغل درست و درمانی برای امرار معاش نداشت و دستش جلوی رفقای ثروتمند انگلیسیاش دراز بود و با اعانه آنها زندگی میکرد. بامزه این بود که در همین حال وی در سودای کوبیدن و ساختن (بازمهندسی) دنیا و تبدیل آن به یک ویرانشهر بود؛ ویرانشهری که مشتی بیعرضه آن را اداره میکردند که نمی توانستند با زحمتکشی و استفاده از نیروی کار خود زندگیشان را بگذرانند.
«ترجمه از دوست عزیز، امیرحسین خالقی»
و اما شوربختانه ، این تفکر ویرانی آفرین، دهههاست بر اقتصاد و معیشت و زندگی ایران و مردمش حاکم است، حتی سالها پس از فروپاشی شوروی و کماکان پرقدرت به حیات خود ادامه می دهد، تحت لوای شعارهایی مانند حمایت از حقوق مصرف کنندگان (قیمت گذاری دستوری) ، حمایت از محرومان ، عدالت اجتماعی و…
مخاطب گرامی، ارسال نظر پیشنهاد و انتقاد نسبت به خبر فوق در بخش ثبت دیدگاه، موجب امتنان است.
ع
